دوشنبه، شهریور ۲۱، ۱۳۹۰

چطور شد كه ربيع الاول (يعنی اول بهار) افتاد وسط پاييز ؟




تا حالا به معنی ربیع الاول (اول بهار) و جمادی الاول (خشکسالی اول) فکر کردین؟

 تا حالا به قصه رمضان فکر کردین؟

می دونستین كه سال قمری یك ماه سیزدهم هم بصورت كبیسه (هر سه سال یكبار داشته) به اسم نسی ؟ با داشتن این ماه ( كه هر سه سال یكبار، این ده روز كمبود سال قمری نسبت به سال شمسی رو جبران می كرده) ماه های سال قمری همیشه سر جاشون بودن و مثل الان نمی چرخیدن.


سال ده هجری تو سوره توبه آیات 36 و 37 میاد كه این ماه باید حذف بشه سال همیشه 12 ماهه باشه و در نتیجه سال قمری شروع می كنه به چرخیدن. 


إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِندَ اللّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِی كِتَابِ اللّهِ یوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَات وَالأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذَلِكَ الدِّینُ الْقَیمُ فَلاَ تَظْلِمُواْ فِیهِنَّ أَنفُسَكُمْ وَقَاتِلُواْ الْمُشْرِكِینَ كَآفَّةً كَمَا یقَاتِلُونَكُمْ كَآفَّةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِینَ. 

إِنَّمَا النَّسِیءُ زِیادَةٌ فِی الْكُفْرِ یضَلُّ بِهِ الَّذِینَ كَفَرُواْ یحِلِّونَهُ عَامًا وَیحَرِّمُونَهُ عَامًا لِّیوَاطِؤُواْ عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللّهُ فَیحِلُّواْ مَا حَرَّمَ اللّهُ زُینَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمَالِهِمْ وَاللّهُ لاَ یهْدِی الْقَوْمَ الْكَافِرِینَ .


تعداد ماه‏ها نزد خداوند در كتاب الهى، از آن روز كه آسمانها و زمین را آفریده، دوازده ماه است; كه چهار ماه از آن، ماه حرام است; (و جنگ در آن ممنوع مى‏باشد.) این، آیین ثابت و پابرجا(ى الهى) است! بنابر این، در این ماه‏ها به خود ستم نكنید (و از هرگونه خونریزى بپرهیزید)! و (به هنگام نبرد) با مشركان، دسته جمعى پیكار كنید، همان گونه كه آنها دسته جمعى با شما پیكار مى‏كنند; و بدانید خداوند با پرهیزگاران است! (36) 

نسى‏ء ( جا به جا كردن و تاخیر ماه‏هاى حرام)، افزایشى در كفر (مشركان)است; كه با آن، كافران گمراه مى‏شوند; یك سال، آن را حلال، و سال دیگر آن را حرام مى كنند، تا به مقدار ماه‏هایى كه خداوند تحریم كرده بشود; و به این ترتیب، آنچه را خدا حرام كرده، حلال بشمرند. اعمال زشتشان در نظرشان زیبا جلوه داده شده; و خداوند جمعیت كافران را هدایت نمى‏كند! (37) 


قبل از اینكه سال قمری بچرخه ، ماه ربیع الاول و ربیع الثانی می افتادند در بهار و بعد ماه جمادی الاول و جمادی الثانی بوده (یعنی ماه خشكسالی اول و دوم) بعدش ماه رجب و بعد شعبان بوده (یعنی ماه جدایی و موضوع این جدایی این بوده كه قبیله ها از هم جدا می شدند و هر كدام به یك سمت راه می افتادند توی بیابان به دنبال آب) بعد رمضان می رسیده كه دیگه به كل از آب و غذا خبری نبوده و چاره ای نداشتند جز صرفه جویی مطلق ( یا همین روزه خودمان) تا اینكه ماه شوال برسه (یعنی ماه جفت گیری شتران) و دوباره بارش شروع بشه ودوباره غذا پیدا بشه. و ادامه سال...


اگه به تقویم بارش در شبه جزیره عربستان نگاه كنید هم این وضعیت رو توش می بینید كه پنج ماه تابستان توش خشكسالی مطلق هست.


بالاخره اینم حرفیه،نه؟

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر